Rozdział 1 "Ale Ty mnie będziesz kochać,prawda?"

ROZDZIAŁ 1" Ale Ty mnie będziesz kochać prawda?"



-Nicole wychodzę..- to już kolejny raz z rzędu jak siostra wychodzi...A w tym samy czasie co ona spotyka się z tym "Romeo" ja muszę zajmować się rodzeństwem. Mój młodszy brat Cole ma 8 lat. Natomiast młodsza siostrzyczka Louise tylko 4.  Kocham tych głupoli jednak, nie mogę wiecznie z nimi siedzieć. Mam już 16 lat,a moja trasa wychodzenia  zaczyna się w domu i kończy w szkole. Nie mam czasu dla siebie czy nawet przyjaciółki. Morgan poznałam już kiedy miałam 6 lat i do tej , pory się przyjaźnimy. Kocham tą wariatkę. Chociaż jej porywczość mnie na prawdę przeraża. Sama mam ostry charakterek. Ale to każdy wie.Miałam już po prostu dość tego , że nie mogę wyjść z przyjaciółmi. Wstałam więc nerwowo z kanapy i skierowałam się w kierunku jasnych schodów.
-Cole , Louise - wydarłam się na cały dom. Radosna dwójka zbiegła w mgnieniu oka.Było lato a ja chciałam upajać się jego urokami. Więc moja decyzja była prosta.- Zakładajcie buty idziemy na lody do parku.- Nie musiałam , prosić drugi raz. Rozradowane rodzeństwo pognało w stronę małego korytarzu przy wyjściu.Pierwszy raz tak szybko się ubrali..Ale to może lepiej. Od kąt moja siostra , zaczynała te całe "randki" zapomniała o nas.Z tego co wiem , na czas kiedy nasi rodzice byli w delegacji , która mogła nawet trwać 6 lat , ona miała się nami opiekować.."Ha ha widać właśnie." , ten złośliwy głos w mojej głowie nie dawał za wygraną.."Idiotko gadasz sama ze sobą" wzięłam głęboki wdech i poszłam w ślady młodszego rodzeństwa i sama założyłam różowe baleriny.Do kieszeni spakowałam pieniądze i telefon. Do parku mieliśmy jakieś 15 minut drogi więc nie tak długo. Louise chwyciła moją prawą , dłoń wieszając się na niej jak mała małpka. Za to Cole , biegał w kółko a to przed nami a to biegł w naszą stronę i tak ciągle.Tuż przy bramie , która prowadził do parku młodsze rodzeństwo rozbiegło się w dwa różne kierunki. Natomiast ja zmierzałam w kierunku budki z lodami tuż przy pierwszej ławeczce.Poprosiłam dość posiwiałego mężczyznę o trzy rożki w trzech różnych smakach. Niestety nie mogłam się z tym zebrać.
-Cole , Louise..-krzyknęłam. W mgnieniu oko byli obok mnie zabierając z rąk swoje lody. Zapłaciłam mężczyźnie grzecznie dziękując skierowałam się w stronę ławki.Leniwie rozsiadłam się na ciemnobrązowych deskach rozkoszując się słońcem. Widok bawiącego się rodzeństwa był kojący. Pierwszy raz widziałam , ich tak szczerze ucieszonych wycieczką do parku. Nawet głupi spacer potrafi dać tak dużo radości dziecku.Niespodziewany uśmiech wkradł się na moją buzie..Z rozmyśleń wyrwał mnie telefon. Głównie dzwonek "One Direction Kiss You"  który zapowiadał że ktoś do mnie dzwoni. Spojrzałam na wyświetlacz i już zrozumiałam dlaczego. Siedzimy w tym parku dobre 4 godziny. Ale to nie moja wina, że czas tak szybko leci.Bez wahania nacisnęłam zieloną słuchawkę.
-Czy ty jesteś niepoważna? Dzwonie po raz setny. Gdzie wy jesteście? Jak mogłaś być aż tak nieodpowiedzialna.- głos  Layly był nerwowy. Siostra za wszelką cenę nie dała mi dojść do słowa. Dopiero  kojący głos po drugiej stronie uspokoił kobietę a mnie w ten sam sposób sprawił o zawrót głowy. - Nicole jesteś tam?- zapytała , dość spokojnie.Nie uzyskała odpowiedzi. Nie byłam w stanie odpowiedzieć. Nawet głupiego "jestem"..przecież do cholery to nie może być prawda..-Nicole.!-głos pierworodnej się podniósł. A zza słuchawki słyszałam , jeden z pięciu głosów który sprawiał , że wstawałam codziennie rano. To jeden z tych głosów , dzięki którym miałam ochotę żyć.
- Layla skarbie spokojnie..-dodał i ucichł.Boże przecież jeśli to prawda...Boże a jeśli.."Nie panikuj idiotko!" głos w mojej głowie postanowił przejąć inicjatywę , powodując tym samym powrót na ziemię.
-Tak jestem..-szepnęłam..- Już wracamy.- nie czekałam na odpowiedź. Nie byłam w stanie. Przeczesałam włosy palcami i zawołałam rodzeństwo. Niechętnie ale ruszyli razem ze mną do domu..nie mieli wyjścia. Szłam tak na prawdę nie zważając na nic. Byłam ja i moje myśli.Przecież jeśli to on..nie to nie mógł być on.."Przestań gadać do siebie" znów ten głos. Zamknęłam powieki i głośno westchnęłam.
-Nicole stało się coś..-moja mała śliczna siostrzyczka podeszła do mnie łapiąc za palec wskazujący.
-Nic.-wolną ręką podrapałam się w policzek.Od mojego domu dzieliły mnie dwie inne budowle..Moje rodzeństwo bez wahania pobiegło w kierunku mieszkania zostawiając mnie samą sobie.."Sama tego chciałaś.." Ścisnęłam pięści kierując się w stronę jasnej budowli.Stanęłam nerwowo przed zamkniętymi drzwiami łapiąc łapczywie oddechy. "Przecież nic nie jest potwierdzone debilu'' zaśmiałam się na samą myśl i pociągnęłam za klamkę.Widok który zastałam przyprawił mnie o palpitację serca.Wiedziałam że się nie pomyliłam. Stałam jak słup soli wpatrując się w widok o jakim marzyłam całe dnie. A  teraz? teraz zamiast podejść i porozmawiać, ja gapię się jak głupia na moje jedne z pięciu marzeń.Nie mogłam inaczej..Cały mój pokój był w plakatach jego i chłopców.Laptop zapełniony jego i pozostałych chłopców  zdjęciami, filmikami i piosenkami. Myślałam , że mam przewidzenia..Jednak widok jaki potem miałam "zaszczyt" zobaczyć sprawił,że poczułam obrzydzenia? może zazdrość?..Louis Tomilson, jeden z pięciu idoli stał na środku salonu całując moją siostrę tak namiętnie i uroczo że czułam jak cała zaczynałam płonąć..Nerwowo przeczesałam włosy palcami tym samym zaczesując zakręconą grzywkę w tył..Podeszłam do "zakochanej" pary.
-Lou skarbie poznaj moją młodszą siostrę Nicole.Resztę poznałeś więc na deser została Ci młoda.- siostra splotła jedną z wolnych dłoni Lou. Tą drugą chłopak wyciągnął w moją stronę.Przerażona odwzajemniłam uścisk. "Boże to się dzieje na prawdę." w życiu nie pomyślała bym o tym że Louis Tomilson będzie u mnie w domu. Że uściśnie moją dłoń..i właśnie w tej chwili zacznie całować się z moją siostrą.Zawstydzona odeszłam od nich podchodząc do dwójki rodzeństwa. Byłam jednak szczęśliwa..Dzięki swojej pięknej siostrze miałam możliwość spotkać Lou. Czyż nie mam racji? Chwilę potem Layla zaproponowała posiłek. Więc wszyscy posłusznie udaliśmy się ku kuchni. Usiadłam na przecież Tomilsona rozkoszując się jego widokiem. O mało nie dostałam zawału kiedy on spojrzał na mnie i uśmiechnął się tak , uroczo i delikatnie zarazem. Głośno westchnęłam poprawiając się na krześle.Siedzieliśmy już przy stole. Czułam się dość niekomfortowo ubrana. Ponieważ miałam na sobie spodenki i luźny podkoszulek. Nie to co moja siostra. Była szczupła więc Mała czarna jaką miała na sobie tylko dodała jej uroku. Byłam zazdrosna o jej wygląd..Nie mogłam się z nią równać.A co do mojego rodzeństwa..Byli tak ubrani jak na spacerze..Niemrawie grzebali w talerzach. Chciałam , coś powiedzieć jednak nijak nie byłam w stanie nawet chrząknąć..
-Nicole co ty tak mało gadatliwa? Jak nigdy..- Layla postanowiła podtrzymać i tak niemrawą rozmowę.
-Jestem już po prostu zmęczona. Chyba się położę..- wstałam z krzesełka.- Zabiorę tą dwójkę..-moja siostrzyczka już prawie,że leżała na stolę.-Chodź skarbie..-chwyciłam małą na ręce.-Cole rusz dupsko idziemy.-Lou zaśmiał się przez co na moim policzku widniał rumieniec.-Miło było cię poznać..-uśmiechnęłam się do chłopaka który odwzajemnił tą czynność.
-Nicole a to nie ten , chłopak w którym jest cały twój pokój.-Cole żeby się zrewanżować wyjawił to czego chciałam uniknąć.Zaczerwieniona odeszłam od stołu z małą na rękach.
-Chętnie uderzyła bym  cię w łeb ale nie mam jak mały glucie.!-krzyknęłam wchodząc po schodach..Cole niemrawo szedł przede mną. Kiedy jako tako , doszliśmy na szczyt schodów kazałam bratu aby poszedł do swojego pokoju a ja tam za moment przyjdę tylko zaniosę Louis'e do pokoju. Cole mruknął coś pod nosem i spełnił moje oczekiwania. Ja jak przystało na starszą siostrę zaniosłam malutką do jej pokoju. Delikatnie ściągnęłam różową sukieneczkę nakładając cienką piżamkę. Nie martwiłam się o to, że zachoruje. W nocy było ciepło więc ok.Położyłam jej delikatne ciałko pod różową kołderką..W jej pokoju prawie wszystko było tego koloru. Chciałam już wyjść z jej "krainy" jednak zatrzymał mnie uroczy głosik.
-Nicole..-szepnęła Louise przechodząc do pozycji siedzącej.
-To ty nie śpisz.- odwróciłam się na pięcie i podeszłam do łóżeczka siostry.
-Niee - zamachnęła się ręką.-Nie chciało mi się wchodzić po tych schodach.-zachichotała.Jednak momentalnie jej wyraz twarzy się zmienił..
-Co się stało skarbie.- usiadłam obok dziewczynki.
-Layla już nas nie kocha prawda? - załamało mnie jej pytanie.
-Skąd takie podejrzenia?- delikatnie pchnęłam jej drobne ciałko , w wyniku czego dziewczynka położyła się.
-Ona jest ciągle z tym chłopakiem. Nie chodzimy razem na spacery.Nie bawi się już ze mną w lalki. Nie gramy w różne gry razem..Tak jak wcześniej..Dlaczego ona nas nie kocha.? - Patrzyłam z osłupieniem na siostrę. Co ja jej miałam odpowiedzieć? Że siostra woli spotykać się z Louis'sem Tomilsonem niż z nami? To brzmi idiotycznie już w mojej głowie . A co dopiero jak bym powiedziała to na głos. Śliczna blondyneczka była świadoma swoich słów. Była bardzo mądrym dzieckiem , przez co nie można było wcisnąć jej żadnej wymówki.
-Posłuchaj mnie skarbie.-przykryłam ją kołderką.- Layla jest zakochana. I nie możliwe , że nas nie kocha..Po prostu teraz chce poświęcić się swojemu związkowi. Jesteś na razie za mała żeby to zrozumieć ale.-
-Nie!-dziewczynka weszła mi w zdanie.- Ona nas nie kocha Nicole..Woli jego..Ona miała dużo chłopaków i zawsze o nas pamiętała..a teraz? nie pamiętam kiedy dała mi buzi..- czasem się tak zastanawiałam czy to dziecko nie jest mądrzejsze ode mnie.
-Posłuchaj ślicznotko.Nasza siostra ma już dwadzieścia lat..jest już za stara na lalki.-zaśmiałam się jednak dziewczynce nie było do śmiechu.
-Za nim z nim chodziła bawiła się ze mną..-dobra straciłam argumenty.Więc teraz czas na unik..
-Pogadamy o tym jutro dobrze? Teraz idź spać a ja pójdę jeszcze do Cola.-cmoknęłam ją w czoło.Byłam już koło drzwi kiedy dobiegł mnie cichutki szept.
-Ale ty mnie będziesz kochać?-odwróciłam się ku łóżku.
-Nie była bym w stanie przestać..-uśmiechnęłam się i wyszłam z pokoju małej..Tak jak obiecałam udałam się do pokoju brata , który już dawno spał..Uchyliłam jedynie okno bo w jego pokoju było na prawdę bardzo duszno. Zdążyłam zamknąć za sobą drzwi od pokoju brata kiedy na korytarzu spotkałam...


~*~
Witajcie :)
No to już jest pierwszy rozdział :)
Mam nadzieję, że wam się spodoba..Oczywiście liczę na komentarze :)
proszę - Komentujcie. To daję wielkiego kopa!